Wanneer ik géén vooropgezet plan heb, gebeuren er de leukste dingen. Gek genoeg wil ik in het dagelijks leven zoveel mogelijk weten wat ik kan verwachten. Maar als ik ’n beetje voor me uit zit te tekenen in het schetsboek, neemt mijn verbeelding mij mee op avontuur.
Ga je ook mee?
Zodra mijn potlood het papier raakt, springen mijn gedachten allerlei kanten op. Op papier verschijnen een schildpad in een Porche, oldtimers, een sombrero, een Wedgwood koffiepot. Een ondefinieerbaar vliegend object, ’n racefietsje, traktor en de DMC DeLorean time machine uit een superleuke science fictionfilm.
Het is nog niet te zien, maar via de tekeningen hierboven begint het avontuur van een eend die op spectaculaire wijze ontsnapt aan een hongerig waterwezen.
Hûh? Hoor ik je denken.
Ja, volg mij maar.
Op de volgende pagina ga ik nog even verder met de schildpadporche. Dan ineens duikt-ie op, daar, in een hoekje van het blad: de eend in zijn eigen automobile.
Mijn verbeelding blijft even hangen bij dit tekeningetje. Zoals een torenvalk dat ook doet tijdens haar jacht. Stil zwevend in de lucht, tuurt ze naar het dier beneden haar. Na enkele seconden, neemt mijn verbeelding een afslag richting beelden met steeds hetzelfde thema. Vanaf nu met de eend in zijn autootje.
Apart hè? Hoe dat werkt met denken in beelden.
De sfeer in het bovenstaande schetsje is sprekend genoeg voor een nieuwe wereld. Daar rijdt eend, naar daar wat al tekenend in mijn verbeelding opkomt.
Aaargh, daar heb je hem! Het hongerige waterwezen met heel veel trek in eend!
En hopla!
Jaaa, de spectaculaire ontsnapping!
Ik teken verder. Langzaamaan verschuift mijn aandacht van de eend in zijn automobiel naar het landschap, en wat zich daarin bevindt.
Het avontuur eindigt met een tekening van een berglandschap. Ergens daarin rijdt een autootje met, als je goed kijkt, een eend achter het stuur. Kan je ‘m vinden?
Zo. Dat was tot zover de reis in tekeningen.
Hoe heb jij het beleefd?
Ik sluit het schetsboek en ga een kop thee zetten.
Mooie dag vandaag!